Сагынмас булсаң гына
Уңышлы юлга чыккансың
Сине табышлы иттем.
Бәхет эзлеп йөрәгенсеңдер
Ә мин сагышлы иттем.
Сагындырып яшә!
Мәхәббәтем-тансык бүләк җанга.
Мәхәббәтем-язмыш сынавы.
Көтмәгәндә көзен чәчәк атты,
Гаҗәп түгел аның соңлавы.
Сагындырдың иркәм
Сагындырдың, иркәм,
Көтәм сине,
Күз нурымны сибеп җан-якка.
Уйланамын, нигә кайтмый, дип,
Тагы калып кайгы-сагышка.
Сагындыра сөйгән яр
Бакчада үскән гөлемнең
Тамыры тирәндәдер.
Сагыш утларында янам
Өзелеп сөйгәнгәдер.
Сагындым мин сине, сагындым
Хәтеремдә калды хисләр булып,
Киң кырларың, матур басулар.
Кемнәргә соң сөйлим, синнән башка,
Йөрәгемнең сызлып ярсуын?
Сабырлык (беренче вариант)
Дәва бар бит әле йөрәккә дә,
Ә сагыштан бармы дарулар?
Тик бәхетлеләргә насыйп була
Сөйгән ярлар белән калулар.
Озата барма
Озата барма, иркәм, озата барма,
Олы юл бит, бәлки адашмам.
Синең серле зәңгәр күзләреңне
Башка күзләр белән алмашмам.
Нурланыр әле күңелем (икенче вариант)
Синсез үткән гомерләрем,
Гел кояшсыз көннәрем.
Йөрәгемдә һич тынгы юк,
Кар-буранлы көннәрем.
Нурланыр әле күңелем (беренче вариант)
Тынгы бирми тынгы бирми
Сине сагынуларым,
Үзәкләрне өзә инде
Син дип сызлануларым!
Нурия
Башымдагы эшләпәмне
Элеп куйдым киртәгә.
Кичә дә кич килми калдың, Нурия,
Килми калма иртәгә.
