Туган көн бүләге
Син бит миңа якты кояш кебек,
Син бит миңа бердән бер генә.
Тиң булырлык ниләр бирим икән,
Бүләк итеп туган көнеңә?!
Син бит миңа якты кояш кебек,
Син бит миңа бердән бер генә.
Тиң булырлык ниләр бирим икән,
Бүләк итеп туган көнеңә?!
Кышлар үтеп китә
Җылы язлар җитә
Алыштыра төнне иртәләр
Көн саен көн туа
Гомер шулай уза
Кеше гомере бик тиз үтә лә
Туган көнең белән
Тәбрик итәм сине
Бераз моңсу, күбрәк сөенеч
Ходай тарафыннан
Шулай яратылган
Кабул итеп алыйк шул килеш
Телимен мин матурлыкка
Синең күзләр белән карарга.
Анда яктылык дөньясы —
Искиткеч моң мөмкин табарга.
Торналар оча көньякка,
Тасма булып төзелеп.
Күк йөзеннән сибелә кебек,
Сагышлы моң төзелеп.
Мин чит кеше синең язмышымда,
Синең тормышыңда — мин хата!
Һаман башын иеп бара бирәм,
Каһәрләнгән тормыш юлында.
Кояш нуры булып,
Чишмәдәй ургылып,
Күңелемә минем
Килдең сөю алып.
Бормалы-туры булса да,
Гомерләрнең юллары.
Парлашып атларга куша,
Тормырның кануннары.
Әйләнә яфраклар, әйләнә, әйләнә,
Офыкта инде көз шәйләнә.
Без икәү булганда, булганда, булганда
Көзләрем язларга әйләнә.
Томаннарның таралуын көтәм,
Сагынуларым бердә күмелми.
Гомер үткән саен очрашуга
Өметләрем никтер өзелми.
Күренәсең миңа сылуым,
Аккош булып күлмәге.
Күз алларымнан китмисең,
Төшләремә керәсең.