Кавышу мәле әле җитмәгән
Мин бит әле бу дөньяга
Бер бүгенгә генә килмәгән.
Әчәр чишмәләрем корымаган,
Яккан учакларым сүнмәгән.
Кабытлыймын исемеңне
Күктән кояш бүләк иттеләрме —
Шатлыгыма тамам исердем.
“Мин бәхетле!”— диеп, ҡайта-ҡайта
“Мин бәхетле!”— диеп,
Кабатлыймын синең исемеңне!
Кабатланмас яшьлек
Әллә инде яшьлек кабатланмас,
Кире кайтмас гүзәл чор микән?
Искә төшкән саен, бәгырьләрне,
Үзәкләрне өзәр җыр микән?
Йөрәктән булса
Карашларың көн яктысы кебек,
Булмас кебек һис бер эңгерләр.
Көннәрнең дә төннәре шул була,
Гел яктыдан тормый гомерләр.
Йөрәктә коен
Нигә сандугач моңнарын
Отуы чиксез кыен?
Отып алыр идем бәлки,
Йөрәктән чыкса коен.
Йөрәкләрне тамгаладык
Су буйлары каз үләне,
Анда казлар йөзәме?
Анда казлар йөзәме?
Йөрәкләр сөюле ялкында
Йолдызлардан бергә нурлар җыйдык,
Түкми-чәчми җанда урадык.
Йолдызлар атылды, дәшмичә санадык-
Пар сөю килсенгә юрадык.
Йөрәкләр мәңгегә бәйләнгән
Син генә, син генә, бары тик син генә.
Бәхетем бул син, бул гына.
Хыяллар чынлыкка әйләнгән вакытта
Янәшәмдә минем бул гына.
Йөрәк тамыры
Агачларга агачлар сыена,
Үтә салкын җилләр какканда.
Кешеләргә кешеләр таяна
Тайгак юлда, авыр чакларда.
Йөрәк сагышы
Яшьлегемнең ал таңында
Очрадың да юлларымда,
Үзгәрттең син минем язмышны.
Йөрәгемә салдың ялкын,
Тик нигәдер үзең качтың,
Күңелемдә калды сагыш-моң.
