Кара тавык
Кайтыйк дускай, кайтыйк туган якка,
Ап — ак карлы, салкын кышларда.
Кайтыйк дускай, кайтыйк туган якка,
Ап — ак карлы, салкын кышларда.
Кайтыйк дускай, кайтыйк туган якка,
Ап — ак карлы, салкын кышларда.
Алсу таңда зәңгәр күл өстендә
Пар аккошлар кага канатын.
Ялгыз аккош кебек мин ямансу
Кайтчы, иркәм, кайтчы, солдатым.
Күл буе сандугач,
Сайрыйдыр талларда.
Шуңа да яшь күңлем —
Йокламый таңнарда.
Тын калыйк, сөйләшмик,
Бу матур таңнарда.
Ни сөйли тибрәлеп,
Асыл кош талларда.
Аһ, өзелә бит үзәкләр,
Казлар оча каңгылдап.
Җилләр кисә канатларын,
Оча каурый зың — зыңлап.
Сайрый тургай, сайрый тургай,
Баласын җуйган бугай.
Баласын җуйган тургайдай,
Ник моңаям мин болай?
Йомшак нурлар сибә-сибә килә май,
Яшел киемнәрен кия киң тугай.
«Сагынып кайттым туган үскән илне» — дип,
Киң тугайда канат кага бер тургай.
Көзге салкын җилләр искәч,
Әйткән идем тургайга:
Яз килгәндә, хәбәр китер,
Юлың безнең уңайга,
Юлың безнең уңайга.
Тургай, тургай, син очасың,
Искән җилгә салып канатың,
Синең кебек оча алмадым,
Карасам да җирдә гел ятып.