Яшьлегем язы
Быел да шулай салкын кыш килде,
Янган йөрәккә боз булып керде.
Өшедем шулай, инде көчем юк,
Яшьлегем язы югалып калды шул.
Быел да шулай салкын кыш килде,
Янган йөрәккә боз булып керде.
Өшедем шулай, инде көчем юк,
Яшьлегем язы югалып калды шул.
Ул эзләргә саклык белән басып
Эзләдем мин яшьлек хисләрем.
Сөю утларының кайнарлыгы,
Назлы карашларың истә әле.
Язлар белән син килерсең төсле,
Мин язларга шундый ышанам.
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Минем күңел язга охшаган.
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Озатып кайтам сине, карый-карый
Бөдрәләнеп үскән наратка.
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Мин сөялеп, озатып калдым сине
Икәү генә белгән наратка (Бөдрәләнем үскән наратка).
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.
Карлыгач канатлы егет,
Сандугач тавышлы кыз.
Кайсы йолдыз асларында
Очрашып таныштыгыз?
Беләсеңме, синең белән җирдә
Гөрләттереп яшиселәр килә!
Сине генә сөеп һәм үзем сөелеп,
Изге җаннар белән тирә-юньдә.
Беләсеңме, синең белән җирдә:
Таңнарымны каршылыйсым килә!
Карашыңны тоеп йөзләремдә,
Барысы да йоклаган иртәдә.
Казансуда казлар йөзә,
Тезелгән бәбкәләре.
Миңа чыгарган җырыңны
Күңелдә йөртәм әле.
Төпсез күзләреңә карыйм
Яратам диеп
Сине генә, сине генә
Яшимен сөеп!
Йөрәгемнән чыккан хисләр
Тәүге хисләрем
Күкрәгемә кысып-кысып
Сөеп иркәлим!