Туган җирдә
Туган җирнең газиз малае мин —
Заман шулай ясап калдырган.
Үстерделәр мине кеше итеп
Кара икмәк белән балтырган.
Туган җирем (беренче вариант)
Чияле тау…Юкә урманы…
Бәпкә үлән баскан урамы…
Кышкы көннең салкын бураны…
Мин шушында, дуслар, туганмын.
Шушы җирне, шушы һаваны
Иң тәүбашлап күргән күзләрем.
Шушы җиргә пичәтләнеп (яргаланып) калган
Кеп-кечкенә тәпи эзләрем.
Күп җирләрне иңләп-буйладым,
Тик шулай да урау юлларым,
Юлларымнан бигърәк уйларым
Шушы җиргә мине тарталар.
Ул коткарыр, ул арчалап калыр,
Бәлә-казаларга юлыксам.
Кеше диеп мине йөретмәгез
Шушы җирне әгәр онытсам.
Туган җирем (икенче вариант)
Чияле тау…Юкә урманы…
Бәпкә үлән баскан урамы…
Кышкы көннең салкын бураны…
Мин шушында, дуслар, туганмын.
Туган җирем кычытканы
Табыннар мул. Дөнья бөтен.
Нинди матур авыл киче.
Чабылганнар кычытканнар,
Һәр тарафта икмәк исе.
Туган җирем — Татарстан
Идел ярларына нурлар сибеп
Матур булып ата бездә таң.
Таң шикелле якты Туган илем,
Бәхет биргән җирем — Татарстан
Туган җирем, рәхмәт сиңа!
Иксез — чиксез киң басулар
Аксыл яшел дулкын кага,
Исең китәр, карап торсаң,
Булганмы дип монда дала…
Туган җиремнең теле
Күңелемне назлап сөя
Туган җиремнең җиле.
Җил шикелле назлы, иркә,
Туган җиремнең теле.
Туган җиремә (беренче вариант)
Тугай ярып аккан чишмәләр кебек,
Саф хисләрем җырыма талпына.
Җырым кайнар чишмә булса,
Татлы суын үзем эчми,
Бирер идем хезмәт сөйгән халкыма!
Туган як кичләре
Бер кыз микән, бер кош микән,
Сайрый, сайрый өздереп.
Баян микән, тальян микән —
Уйный, уйный сыздырып.
Туган якка кайтыгыз
Акланмагыз намус алларында,
Вакытлар аз, тизерәк кайтыгыз.
Кешеләргә гомер ике килми,
Туган якка ешырак кайтыгыз!
