Сине эзлим
Адаштыңмы бураннарда, иркәм?
Адаштыңмы давылларда иркәм?
Син кайда соң? Диңгезләрдә микән?
Чакыр мине: булам сиңа җилкән.
Синең юллар
Сагынуларда янамын, дип,
Кемгә дә сөйләмәдем.
Мин һаман сине көтәмен,
Мин һаман сөям әле.
Синнән башка (икенче вариант)
Таңнар сихри атмый син булмагач,
Йолдызларның кими яктысы.
Синең белән генә тормыш ямьле,
Сөюнең дә син иң яктысы.
Сиңа атап җырлар яздым
Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.
Сиңа гына язган хатлар
Әгәр еракларга китеп барсам,
Сагынудан синдә янса утлар —
Бәхет тамчылары булып тамар
Сиңа гына язган назлы хатлар,
Сиңа гына язган назлы хатлар.
Сиңа юл алдым
Чәчәккә тулы ялан,
Нигәдер ошый балан.
Чәчәгенең ак таҗлары —
Гүя яшьлегем язлары —
Күңелкәем сездә һаман.
Син килсәң…
Киттең дә югалдың,
Кайларга юл алдың,
Юксынам шул сине, югалтып.
Өметемне өзмим,
Синнән хәбәр көтәм,
Сагынып кайтырсың дип, бервакыт.
Син кайларда?
Алдан уйлап түгел, уйламыйча
Аерылды юллар тозакка.
Cин тукталдың, ә мин каршы килдем,
Дидем: «Кирәк түгел, озатма…»
Син кайтмадың (беренче вариант)
Бакчаларда гөлләр чәчәк атты,
Тормышыбыз кебек ямьләнеп.
Урман күлләренә аккош кайтты,
Сандугачлар килде әйләнеп.
Син кайчан кайтырсың
Син киткән юлларда җәйләрен,
Томаннар җәелә.
Син кайчан кайтырсың нур булып,
Чәчәкле җәемә?
