Ярат мине (икенче вариант)
Йөрәгемнең читенә
Килә сине биклисем.
Яратам дигән сүземне
Нигә син ишетмисең?
Мин бәхетле синең белән
Бакчаларда алмагачлар
Чәчәк аткан, күр әле.
Алмагачның чәчкәләрен
Чәчеңә када әле.
Карандашым-китабым
Бер дәрестәй узып китте
Унбер ел вакыт.
Коридорны тәнәфестә
Үткәндәй чабып.
Ашыкканбыз булып чыкты
Без бер дә юкка.
Төбәлеп карап торабыз
Чиксез офыкка
Нурлар чәчеп яшә, әнкәй!
Күңелләрең синең гөлләр кебек,
Йөрәгеңә күпме наз сыйган.
Син елмайсаң, әнкәй, әйтерсең лә,
Яктырыплар китә бар җиһан.
Язгы җил
Тал бөреләре уяна,
Сандугачын күр әле.
Яшь йөрәкләрдә кузгала
Ярлар сөю теләге.
Күк томаннар аша
Аның белән култыклашып уздың,
Син аныкы хәзер, аныкы…
Мин елганың хәзер бу ярында
Ә син хәзер теге ярныкы.
Каршыма син кил әле
Елмаеп бер карадың да,
Яндырдың йөрәгемне.
Сиңа бу җырымны язсам да,
Әйтә алмыйм сөюемне.
Мәхәббәтем (дүртенче вариант)
Якты өнем дә син, татлы төшем дә син,
Хыялга үрелгән сөю гөлем дә син.
Йолдыздан күзләдем, җирдән дә эзләдем
Җил-яңгырлар юган, таба алмыйм эзләрен.
Кил инде
Ал чәчәкләр өзәм,
Юлларыңа тезәм,
Җыям сиңа чәчәк бәйләмен.
Тик син генә юк шул,
Йөрәгемдә ут шул.
Кайчан җитәр күңел бәйрәме?
Онытмагыз безне
Кошлар сыман аерылып китеп,
Онытмагыз туган якларны.
Һәм үстергән ата-ананы.
Еллар узып китәр балалар,
Сукмакларга явар ак карлар,
Салкынаеп китәр аралар.
