Яшьлек кыңгыраулары
Кыңгыраулы юргалар кебек
Чыңлап узды яшьлек елларым.
Ят таңнарга омтылды күңел,
Үз бәхетем читтән юлладым.
Кыңгыраулы юргалар кебек
Чыңлап узды яшьлек елларым.
Ят таңнарга омтылды күңел,
Үз бәхетем читтән юлладым.
Яшьлек дигән илләр кайсы якта,
Әйтеп бирче миңа искән җил.
Туып үскән җирләремне беләм,
Туып үскән җирләремне беләм,
Белмим, кайда яшьлек дигән ил.
Очкан кошым бәлки син әйтерсең,
Яшьлек дигән илләр кай якта?
Ялан аяк йөгереп кайтыр идем
Юллар булса, әгәр шул якка.
Әйтерсеңдә, яңа гына
Уянган сабый бала.
Яңгырдан соң тып-тын калган
Урамнары сулыш ала.
Күз өстендә каш кебек ул — төзүче,
Йортлар сала таш тезеп ул — төзүче;
Кояш кертә өйләргә ул — төзүче,
Жирне бизи ашкынып ул — төзүче.
Колач җәеп каршы алдың
Син яшьлек елларымда.
Бәхетле язмыш теләдең
Нур сибеп юлларыма.
Шомыртлар белән узышып
Язлар саен ак чәчәктә,
Авылым алмагачлары,
Чәчәкләрне көнләштереп,
Гүзәл яши, гөрләп яши
Минем авылдашларым.
Моңлы чишмә уяна кич,
Гөлбакчасын йөгереп чыгам,
Кем моңлана — күренми һич.
Яшьлегем чишмәләре
Еракта халкым моңнарында,
Авылда гармун телләрендә,
Калыр ул, югалмас чишмәләр.
Гомеремнең гүзәл мизгелләре
Үтте синдә татлы төш кебек.
Таныштырдың күпме дуслар белән,
Күңелләргә салдың зур өмет.
Бакчадагы гөлгә сине
Тиңләр идем, яшьлегем.
Гөлләр көзен саргаялар,
Ә син мәңге яшь минем.
Басу уртасында — яшел утрау,
Учма-учма каен, наратлар.
Яшел сагыш булып сибелгәннәр
Авылларсыз калган зиратлар.