Бикле ишекләр
Авыл урамын томан каплаган,
Беркем дә чыкмый бикле капкадан,
«Балам, саумы син? Кайттыңмы?» — диеп,
«Ерак юлдан ардыңмы?» — диеп.
Авыл урамын томан каплаган,
Беркем дә чыкмый бикле капкадан,
«Балам, саумы син? Кайттыңмы?» — диеп,
«Ерак юлдан ардыңмы?» — диеп.
Яшьлек таңында
Елга ярында
Кабат кайтыр дип, мин сине көттем.
Карап күзгә күз,
Әйтмичә бер сүз
Күрешербез диеп мин өмет иттем.
Җәйләр үткәч, ялгыз каен үкси,
Үзәкләре сызлый уелып.
Үзенә иш көтеп яши сыман,
Җилләр куенына сыенып.
«Оча алмый самолетлар,
Юлга чыкмый кошлар да»,
Дип уйлама, әгәр быел
Кайталмасам кышларда…
Бу кырлар, бу үзәннәрдә минем
Эзләрем бик иртә салынган.
Кайтам, кайтам туган якларыма —
Талларыма хәтле сагынган.
Алма бакчасына кереп,
Эзлим син гүзәлемне.
Эзләмә, таба алмассың, дип,
Өзәләр үзәгемне.
Күрәсеңдер күңел елаганын,
Яшьләр кипкән хәзер күзләрдә.
Тырышмагыз инде: юата алмый
Нинди генә җылы сүзләр дә.
Су буйларында йөримен,
Камышлар шавын тыңлап.
Төшләремә ник кермисең, иркәм,
Сөю җырларын җырлап.
Мин яраткан карлар ява бүген,
Мин туган кыш килде быел да.
Гомер узган саен туган көннәр
Күңелле дә икән, кыен да.
Кистем дә ләй агач,
Китте лә кыйгач,
Очып китте аннан сандугач.