Бир син бер хәбәр

Яшьлек таңында
Елга ярында
Кабат кайтыр дип, мин сине көттем.
Карап күзгә күз,
Әйтмичә бер сүз
Күрешербез диеп мин өмет иттем.

Болай булмас әле гел генә

Җәйләр үткәч, ялгыз каен үкси,
Үзәкләре сызлый уелып.
Үзенә иш көтеп яши сыман,
Җилләр куенына сыенып.

Бу кырлар, бу үзәннәрдә

Бу кырлар, бу үзәннәрдә минем
Эзләрем бик иртә салынган.
Кайтам, кайтам туган якларыма —
Талларыма хәтле сагынган.

Ак күбәләк булып

Күрәсеңдер күңел елаганын,
Яшьләр кипкән хәзер күзләрдә.
Тырышмагыз инде: юата алмый
Нинди генә җылы сүзләр дә.

Ак хыяллар

Мин яраткан карлар ява бүген,
Мин туган кыш килде быел да.
Гомер узган саен туган көннәр
Күңелле дә икән, кыен да.