Онытты дип уйлама
Асыл кошлар кунып сайрый
Яр буе талларына.
Күзем йомсам, бергә чаклар
Килә күз алларыма.
Көн артыннан көннәр үтә,
Сагынып көткән чагым.
Кавышыр көннәр килерме?
Әйт әле, зифа талым.
Сагыну
Оныттың бугай
Сине уйласам, мине моң баса,
Борчылып йөрим инде ничә ай.
Күңелем сизә, назлы язларны
Оныттың бугай, оныттың бугай.
Отаз авылы көе
Алсу күбәләкләр оча
Зәңгәрсу болытларда;
Әрнемәче, йөрәккәем,
Бер генә минутларга.
Агыйделнең аръягында
Калды бөрлегәннәрем;
Калмады бөрлегәннәрем;
Калды бер дигәннәрем.
Очрадың да юлларымда
Очрадың да юлларымда
Җырларыңа урадың.
Алып киттең күңелемне…
Хәзер синдә уйларым!
Очрарсың кебек юлымда…
Авыр мизгелләрне кичергәндә
Тәрәзәдә була күзләрем…
Ак кәгазьгә төшә шигырь булып
Аерылганда әйткән сүзләрең.
Озату (икенче вариант)
Урманнарда йөргән чакта
Адаштым юлларымны.
Күңелем йомшап елармын дип
Бирмәдем кулларымны.
Наласа авылы көе (өченче вариант)
Сыздырып гармун уйныйлар
Наласа кырларында.
Сагынуларым, сагышларым
Тик шушы җырларымда.
Наласа авылы көе (икенче вариант)
Өздереп гармун уйныйлар
Наласа авылында.
Янма дисәң ялкыны юк
Янамын ялкынында.
Ни өчендер безнең язмыш шундый
Ни өчендер безнең язмыш шундый:
Караш төрле-төрле, уй үзгә.
Мин язларны кыштан эзләп йөрим,
Соңлап кайтасың син һәр көзгә.
Нигә ашкынасың, йөрәк?
Ничә еллар онытырга
Сине теләдем.
Нигә һаман сине күргәч,
Яна йөрәгем.
