Соңгы кар
Соңгы кар ява, тоткарлап язны,
Бары беразга, бары беразга.
Без аерым-аерым керербезмени
Инде бу язга, чәчәкле язга?
Соңгы кар ява, тоткарлап язны,
Бары беразга, бары беразга.
Без аерым-аерым керербезмени
Инде бу язга, чәчәкле язга?
Мәхәббәттән өмет өзгән чакта,
Синең белән нигә кавыштым?
Сау бул инде! Шушы кавышуым
Булса иде соңгы ялгышым.
Мин бик озак сине эзлеп тапкан идем,
Юлларыңа шашып йөгереп чапкан идем.
Инде менә очрашабыз соңгы тапкыр,
Кара көздә безне котлап ява яңгыр.
Күптән көтә идем сине, күптән,
Күп елларга инде уралып.
Күңелемнең чәчкә аткан язы,
Җәйләрендә син бит булмадың.
Авыл өсләрендә айлы кичтә
Безнең дә бар иде пар йолдыз.
Аерылмабыз кебек иде һич тә
Бүген килеп нигә мин ялгыз?
Менә тагын көзләр җитте,
Менә тагын яфрак коела.
Салкын көзнең сары төсе
Сагыш сала, күңел боега.
Кайдан сине эзлим икән,
Кошлар белән китим микән?
Иңнәремдә талмас җилкән,
Юлларымда сары чирәм.
Мин беләм, сине сөйгән кебек,
Беркемне дә сөя алмам!
Алдама алтыннар күрсәтеп,
Алдама күз яше белән!
Әллә үзебез башкамы,
Әллә сөю үзгәргән.
Ят карашлар гына калган
Сөю тулы күзләрдән.
Адаштыңмы бураннарда, иркәм?
Адаштыңмы давылларда иркәм?
Син кайда соң? Диңгезләрдә микән?
Чакыр мине: булам сиңа җилкән.
Сагынуларда янамын, дип,
Кемгә дә сөйләмәдем.
Мин һаман сине көтәмен,
Мин һаман сөям әле.