Гомерлек ярым бул
Очраттым да сине юлларымда.
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Шул минуттан нидер булды миңа:
Уйларымда бары син генә.
Кирәк түгел мина ярты бәхет
Һәм узгынчы хисләр ташкыны.
Гомер буе сөясемне белеп,
Сиңа таба йөрәк ашкынды.
Мәхәббәт
Бүгенгенең белик кадерен!
Бөреләргә тулган хисләремне
Бүген килеп, чәчәк аттырам.
Теләсәң, ян дөрләп минем белән,
Чаткылардан ялкын чакырам.
Без барыбер бергә булырбыз
Син дә ялгыз, бугай, минем төсле,
Елмаюың тулы моң гына.
Рәсемеңне кысам күкрәгемә —
Синнән өлеш миңа шул гына.
Үпкәләмә (бишенче вариант)
Бармак очлары тисә дә,
Кагылма, — дисең, — үләм.
Аның саен мин ныгырак
Кочаклап сине үбәм.
Үземнеке бөтенләйгә
Исеңдәме, ялгыш кына,
Син үземә күзләр салдың.
Ә мин, юләр, шуннан бирле
Телсез калдым, өнсез калдым.
Сулар кирегә акмый
Ялганмый юллар, ялганмый уйлар,
Юлларда — күзем. Сүнгән бар утлар.
Кайдан эзләргә? Кайда эзләрең?
Язмыш ник сукты, ник сукты тезләргә?
Карлар күмгән юлларны
Кышның озын моңсу кичендә
Яшь чакларым төште исемә.
Тышта буран, ява ап-ак кар,
Сөйгән ярым, сагнам — каршы ал.
Алтын алка
Алтын алкаларым сынса,
Алырсың микән алка?
Булырсың микән үземә,
Калырсың микән ятка?
«Сәбәбен тап»
Сәбәбен тап, күңелем так,
Үкенмәбез бергә булсак.
Өзелеп лә яратыр чак,
Кайт яныма, сәбәбен тап.
«Мәхәббәт угы»
Юк, юк, дидең, кагылма күңелем кылына,
Ничекләр түзим соң, йөрәк бит сагына!
Елмаеп көлүең,
Сөйкемле бу күзең…
