Күңелләр калмасын адашып

Тагын язлар килер, чыерчыклар кайтыр,
Ояларын парлап корырлар.
Ямьле язга сөенеп, таң нурына коенеп,
Бер туктамый сайрап торырлар.

Күңелеңне күзләреңнән беләм

Үз хәлемне үзем белми
Күзләреңә бактым.
Уйларымның бөтенесен
Күзләреңнән таптым.
Үз хәлемне үзем белми, үзем белми,
Уйларымның бөтенесен
Күзләреңнән таптым.

Күңелемә яз чорналган

Күңелемә яз чорналган,
Хисләр таша ярлаына.
Йөрәгемнән шатлык тама,
Йөрәгемнән шатлык тама
Җилкенгәндә сиңа таба.

Күңелем яшәргә ашкына

Кош оча, йолдызлар атыла,
Елгалар ярыннан ташына…
Шуларны күрәм дә, күңелем
Еракка, еракка ашкына.