Мәктәп вальсы
Бу дөньяга нәрсә булган:
Тирә-ягы моңга чумган?
Әйләнәбез кара-каршы,
Ә күзләргә сагыш тулган.
Бу дөньяга нәрсә булган:
Тирә-ягы моңга чумган?
Әйләнәбез кара-каршы,
Ә күзләргә сагыш тулган.
Мәктәбемнең ихатасы,
Гөл-чәчәккә күмелгән.
Һәр чәчәкнең таҗларында
Истәлекләр үрелгән.
Мәктәп, мәктәп синдә укып үскәч
Барасы юл ачык күренә.
Синнән башланган тормыш юлларын
Балкып үтә гомер түренә.
Кошлар да бер шулай таралалар,
Сау бул инде, туган оябыз!
Офыкларга карап очар өчен
Иңнәрдә без канат тоябыз.
Тәүге кабат атлап мәктәп бусагасын,
Килә һәркем белем иленә.
Укырга-язарга, тормышны аңларга
Өйрәтәләр безне биредә.
Мәктәп бакча түгел икән,
Тәртипләр башкачарак.
Шуңа күрәдерме монда
Безгә өр-яңа караш.
Үтеп бара безнең язлар…
Иртә язда назлаганнар,
Сагындырып җанны өзмәгез.
Бергә калып булыр иде,
Чаралары табылыр иде
Кирәк булсак әгәр сезгә без.
Дуслыктан да кадерлерәк
Бер нәрсәдә юк,
Кеше күңелен һәр вакытта
Җылыта дуслык, җылыта дуслык.
Биек тауның башларына менеп
Баштан кичкәннәрне уйладым.
Үтәсең дә мени яшь гомерем,
Мин бит әле синнән туймадым?
Үтте бу матур көн.
Ачты күзләрен төн —
Уяндылар күктә йолдызлар.