Бәхетле булсын һәркем (икенче вариант)
Бәхетле булсын һәркем
Күл артына төшеп кояш байый
Көннең болганышын туктатып
Сәгат кенә кеше гомерләрен
Бер туктамый саный тук та тук
Башка төр
Юкка яшәмибез
Бар кешегә игелек эшли алмам
Изгелекләр өчен түләргә
Шуның өчен бер көн дә калдырмай
Тырышам кешеләргә бәхет теләргә.
Гомерләр шулай үтә
Ашый алганда ашап кал
Килешкәнне киеп кал
Ике тапкыр яшәп булмай
Сөелгәндә сөеп кал.
Авыл (Хушлашу)
Синең җылы яңгыр ява сибәләп.
Элек печән чапкан безнең болыннарны
Никтер баскан әрсез тигәнәк.
Эчеп үлгән икән быел мескен Гариф,
Әминәләр күчеп киткәннәр.
Урамнарда юк бер җан иясе,
Әйтерсең дә: агу сипкәннәр.
Кемне көтәләр?
Йә, күрешик. Сөйләп җибәр.
Үз иттеләрме?
Дөрес яшәмәдең диеп,
Нык сүктеләрме?
Җирдән ахирәткә кадәр
Еракмы ара?
«Татфондбанк»ны ябучылар
Кайларда яна?
Яшеннәр сызган юл
Гомерләр үткәндә, йомгакны сүткәндә,
Табыла, яңара язмышлар.
Үкенеп, үкенеп кайтмаслык еллар бар,
Яшьләргә чыланган ялгышлар.
Мизгелләр
Мизгелләрне сагынып көтәбез,
Ә гомерләр сизелми үтә.
Йөрәкләрне әрнетеп бетеп,
Кемнәрдер мәңгелеккә китә.
Чын ирләр
Ул эштән кайта һәр көнне арып,
Чүт соңга калып, әз генә салып.
Биргәнне ашый, тормый сайланып,
Һәр шимбә бәйрәм, мунчаны ягып.
Лимонад эчми, ярата әйрән,
Нәрсә бар — шуны өстенә кигән.
Күн итекләре аның берничә,
Сибенми хушбуй, ул аны эчә.
Тукта, конвой
Алда көтә безне караңгылык,
Конвой бара менә озатып.
«Әти» диеп арттан килә улым,
Эх, каласы иде юатып.
Ясин чыктым сиңа, мәхаббәт!
Үкенечләр, тоташ сызланулар,
Шуның өчен җиргә килдекме?
Йөрәгемне зират иттем бүген,
Иң беренче кабер синеке.
