Сагыну балладасы
Сугышка сез чыгып киткәндә,
Әле без калганбыз бишектә.
Инде һич оныта алмыйбыз
Без сезне ничек тә, ничек тә.
Сугышка сез чыгып киткәндә,
Әле без калганбыз бишектә.
Инде һич оныта алмыйбыз
Без сезне ничек тә, ничек тә.
Артта калсалар да күпме көннәр
Онытылмый шаңлы ул еллар.
Батырларны данлап,
Җиңү җырын җырлап,
Алмашынды ничә буыннар…
Озатканда суздың кулларыңны
“Исән йөреп сау кайт балам!” — дип
Кем уйлаган, шушы саубуллашу
Соңгы саубуллашу булыр дип
Яу кырлары күптән инде тынды,
Яу эсләрен еллар күмделәр.
Шул кырларда ятып калганнар мы,
Еллар аша илтер күңелләр?
Сез кайларда ятасыз да икән,
Нинди туфрак, нинди җирләрдә?
Кайтабыз дип киткән идегез дә бит,
Кайтмадыгыз туган илләргә.
Таң нурларын күз яшенә манчып,
Озатып калганнарым — еракта, —
Көтә белсәң, җиңеп кайтырмын, — дип
Әйтеп киткән сүзең колакта.
Һаман истә ут-давыллы еллар,
Онтылмас сугыш мәхшәрләре.
Зур җиңүләр яулап алга барды
Генерал Фатих гаскәрләре.
Җир халкы яктыга, җылыга сусады,
Торса да йолдызлар нурында.
Бармы соң җиһанда тиңләрлек бер кояш
Гасырлар кешесе Ленинга!
Урманчы булган Газинур
Урманнарга җырлап кергән
Ак каеннар арасында,
Кошлар моңын тыңлап йөргән.
Кызыл ефәк кебек җилфердәп,
Комсомолда үтте яшьлегем.
Хәзер инде ветеран булсам да,
Йөрәк әле һаман яшь минем.