Җил капка
Җил капканы җил ачтымы,
Кемдер керә, кемдер бар.
Кайтыр кешем булмаса да,
Килер кешем кемдер бар.
yun_11
Җиде адым
Салкын кышкы бураннарда
Мин адашмам дигән идең.
Тайгак көзге сукмакларда
Мин егылмам дигән идең.
Йөрәк ярсу чакта юлда
Миңа җиңел дигән идең.
Минем сулыш юлда иркен,
Мин юл сөяр дигән идең.
Хәзер инде юллар үткәч,
Ниләр калды юлларыңда?
Атлаганың җиде адым,
Чакрымнарың көтә алда.
Җиде адым арасында
Ниләр калды, күрәсеңме?
Кемнәрнердең күз яшьләре,
Ә син шуны беләсеңме?
Яңа йорт
Яңа йортның нигезендә
Талир тәңкәләр салдык.
Ташып торсын мында муллык,
Бәхет, татулык, саулык.
Яңа йортлар котлы булсын,
Табыннары мул булсын.
Дус-туганга, җыр-моңнарга
Урын иң түрдән булсын!
Яшәүнең үзеннән көч алам
Син сорама миннән, сорама, —
«Яшәргә, дип, каян ут алдың?»!
Ярсу елгалардан, горур кыялардан,
Яшәүнең үзеннән көч алдым.
Яшәп калыйк!
Ходай безне сынаса да,
Язмыш безне кыйнаса да,
Сагышка юл куймабыз!
Без бит җиргә яшәр өчен,
Яшеннәрдәй яшьнәр өчен,
Җырлар өчен туганбыз.
Яшәп калыйк язларда
Язлар аша тоя күңел
Гүзәллеген дөньяның.
Тыңлап туймас тавышлары,
Сайрап тора кошлары.
Яз яшәтә, яз яшәртә,
Яз күңелгә ямь бирә.
Язда булган бергә чаклар
Онытылмас мәңгегә.
Яшьләр җыры
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Яшьлекләрнең әле иртәсе
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Яшьлек дәвам итсен
Бусаганда кыз сылуы торса да,
Ел артыннан ел йөгереп узса да.
Йөрәгемдә көчем әле җитәрлек,
Яшьләрнеке кебек әле җигәрлек.
Яшьлегем (Тальян гармун)
Әй, яшьлегем, яшьлегем лә,
Яшьлегем, юләрлегем.
Акылын яшькә белмәгәнмен,
Шул кадер гүзәллеген.
