Әзифә
Калдырып кит, иркәм, кәләпүшең.
Читләренә укалар йотармын. Әзифә.
Калдырып кит, иркәм, кәләпүшең.
Читләренә укалар йотармын. Әзифә.
Әй, икегез, икегез,
Икегез дә бертигез;
Икегез дә пар килгәнсез,
Тигез гомер итегез.
Йөрәгемне басар өчен
Гармун уйныйм һәр кичтә.
Бу дөньяда минем өчен
Син генә бит фәрештә.
Кырык эшем кырык якта
Көтеп торган чагында,
Бер матур сүз әйт әле, дип,
Син киләсең каршыма.
Мин бер генә тапкыр яраттым
Синнән башка беркем кирәк түгел,
Син бит минем якты йолдызым.
Сине эзләп ничә утка кердем,
Сине эзләп күпме юл уздым.
Әйдә әле, бер әйләнеп кайтыйк
Кичке урманнарны, икәүләп.
Өебез тулы чиксез якты хисләр
Ятмасыннар әле биләүдә.
Әйдә, биеп алыйк әле бергә
Йөрәкләрне яндырып.
Китмә инде, китмә инде ташлап,
Ялгызымны калдырып.
Елмайсаң, галәмнәр яктырыр,
Көн болытлы булганда.
Йөрәктә шат хисләр уяныр,
Бары бер елмай гына.
Синең шаян күзләрең
Вулкан сыман ут чәчә.
Ах, харап булдым кебек,
Гыйшыктан йөрәк чәнчә.
Ике кашы арасында
Мәрҗәндәй бер миңе бар.
Өнемдә йөрим төш күреп,
Телемдә гел ярым-яр.
Һай-ли, Гөлҗамал,
Көтүләре бик яман,
Бичәлеккә алам диеп,
Көтәм дә көтәм һаман.