Нурланыр әле күңелем (икенче вариант)
Синсез үткән гомерләрем,
Гел кояшсыз көннәрем.
Йөрәгемдә һич тынгы юк,
Кар-буранлы көннәрем.
Синсез үткән гомерләрем,
Гел кояшсыз көннәрем.
Йөрәгемдә һич тынгы юк,
Кар-буранлы көннәрем.
Тынгы бирми тынгы бирми
Сине сагынуларым,
Үзәкләрне өзә инде
Син дип сызлануларым!
Башымдагы эшләпәмне
Элеп куйдым киртәгә.
Кичә дә кич килми калдың, Нурия,
Килми калма иртәгә.
Күзем төште береүгә
Тиң булмаган чибәргә.
Әйтегезче дускайларым
Миңа хәзер нишләргә?
Сине өзелеп сөюемне
Ничек аңлатыйм икән?
Йокыларыңнан уятып,
Таң булып атыйм микән?
Кыр казлар оча көзен
Кайта алар язларын
Матур итик мәхәббәтне
Өстәп күңел назларын
Таны мине үзең генә,
Аер төн карасыннан.
Карашымны әзләп тап син,
Мең күзләр арасыннан.
Нинди матур безнең тын бакчалар,
Гөлчәчәкләр бигрәк ягымлы;
Мин шуларга карап өзелеп сагынам
Яшьли сөйгән гүзәл ярымны.
Бәхет кошы кунган иңегезгә
Күзегездә шатлык нурлары
Ике йөрәк бергә кушылганда
Башланганда гомер юллары
Никах бит ул укыла күкләрдә
Кавыштыра сөю сукмагы
Алып барсын бәхет илләренә
Мәхәббәтнең олы юллары
Тормышымны үзгәртерлек итеп,
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Әткәй-әнкәй фатихасы белән
Билгеләдек никах көнен дә.