Синсез алга атлыйм
Мән җаным, бердәнберем дидең,
Иркәләдең һәм назладың, сөйдең.
Исләремнән кычкырыплар кердең,
Вәгъдәләреңне ник соң син бирдең?
Мән җаным, бердәнберем дидең,
Иркәләдең һәм назладың, сөйдең.
Исләремнән кычкырыплар кердең,
Вәгъдәләреңне ник соң син бирдең?
Синсез айлар еллар кебек,
Көне дә, минуты да.
Мәңге бергә янсак иде,
Чын мәхаббәт утында.
Шатлыкларым синнән булган икән,
Синнән килгән миңа яктылык.
Сине уйлый-уйлый бу дөньяда
Эшләгәнмен күпме яхшылык!..
Яшисе дә килми синнән башка
Бер яме юк кышкы көннәрнең.
Роза гөлем кышын чәчәк ата
Матурлыгын күрмим гөлләрнең.
1. Сагынып көтәм сине, ярым,
Заргып көтәм, тиз кайт, жаным,
Синсез миңа бик куңелсез,
Ах, бик куңелсез!
Синнән башка ничек яшәгәнмен,
Төшми инде хәтта хәтеремә.
Яратам дип әйткән көннән бирле
Хыял уты яна йөрәгемдә.
Синнән башка үлеп китәрмен дә
Дөрләп януымнан туктармын,
Сиңа дигән иң кадерле сүзне
Әйтми калырмын дип куркам мин.
Җырлар җырлап күңел юатам.
Калган кебек булам бушанып,
Көнне төнгә ялгап озатам,
Яңа матур таңга ышанып.
Карлар ява, ява карлар,
Үтә көннәр, үтә атналар.
Ә мин көтәм, зарыгып көтәм,
Минем ярым, гөлчәчкәм.
Синең өчен — туганмын җиргә,
Янәш барырга дип гомергә.
Пар аккоштай очаек җаным,
Киң офыкларга гел бергә.