Хушлашма (беренче вариант)
Чакыр мине, чакыр, бир кулыңны.
Кайларга диеп тә сорама.
Ялгызымны гына калдырсаң,
Югалырмын, юлын таба алмам.
Чакыр мине, чакыр, бир кулыңны.
Кайларга диеп тә сорама.
Ялгызымны гына калдырсаң,
Югалырмын, юлын таба алмам.
Кайда бармас, ниләр күрмәс
Инде минем бу башым?
Сине эзләп юлга чыктым,
Синең белән хушлашып.
Арабызны ярды кылыч-кыя,
Юлыбызга хәзер нур үтми;
Көннәр үткән саен — биегәя,
Җимерергә аны көч җитми.
Хуш диеп кулыңны бирәсең,
Вәгъдәңне ашыгып озәсен.
Күзләрең яшерми сөясең,
Еламыйча ничек түзәсең?
Матур күзләрең өстендә
Керфекләрең ук кебек.
Синдәй күзләр җирдә түгел,
Җиһанда да юк кебек.
Безне кавыштырды Ходай,
Язмышларга булышып.
Син минем җылы кояшым,
Таза һавам, сулышым.
Хисләремне әйтеп бирер өчен,
Нинди сүзләр әйтеп табырга.
Йөрәгемә тиң ярымны эзләп,
Әзер идем еллар көтәргә.
Назлы хисләр, яшел яфрак булып,
Бөтерелә сары көзләрдә.
Очраттым сине якты язларда,
Төрдең син мине сөю-назларга,
Ярсу хисләрем ничек аңлатыйм?
Йөрәк сагышын ничек таратыйм?
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.