Йөр син безнең урамнарда

Күк йөзендә, зәңгәр күк йөзендә, дустым,
Балкып торган йолдыз шикелле.
Яшь күңелем, яшь күңелем, сине эзли,
Сине көтә, минем сөйкемлем.

Йолдызым минем

Кайвакытта кояш кыздырса да,
Яңгыр яуса, җир дә сусамый.
Минем йөрәк синең ялкыныңда
Януыннан бер дә бушамый.

Чакырмасын мине ай кызы

Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.

Хушлашма (өченче вариант)

Чакыр мине, чакыр, бир кулыңны.
Кайларга диеп тә сорама.
Ялгызымны гына җибәрсәң (калдырсаң),
Югалырмын, юлын таба алмам.