Каз өмәсе (беренче вариант)
Каз өмәсе су буена
Озаталар казларны.
Ак йолдызлар бии бии
Иркәлиләр кызларны.
yun_11
Каеннарым
Каеннарым киткән саен (чакта),
Миңа кул изәп кала,
Авылымның тирә ягын
Каеннар бизәп кала.
Каеннарым киткән саен (чакта),
Миңа кул изәп кала (Моңаеп карап калам).
Кайгыларны, хәсрәтләрне
Каеннар урлап ала.
Каеннар көтә
И, газиз туган якнын
Гөлләре — танышларым.
Саф чишмә… Гөлләр… Зәңгәр күк…
Бүз тургай тавышлары!
Каен кабак
Каен гына кабак, моңнар сымак,
Сыртларыннан искән җилкәе, җилкәе.
Газиз генә микән, ай, үзе микән,
Һәр кемгә дә туган җиркәе, җиркәе.
Кадерем-кадерлем
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.
Кабан күле сыман
Кабан күле сыман
Моңсу кайчак күңел,
Сүзләр белән генә,
Юатырлык түгел.
Йөрәгемдә — туган ягым
Юаталар мине сыйпап чәчләремне:
Сагышланма, сеңел, моңланма!
Язгы аҗаган кебек көтмәгәндә генә,
Кайтырмын күк туган ягыма.
Йөрдек без походта
Мендек биек тауга, күрмәдек бөркет,
Бөркет качып беткән, кешедән куркып.
Кердек карурманга, күрмәдек төлке,
Төлке эзләп йөрү хәзер бит көлке.
Йәнчишмәм минең
Яшлеккә тиң кайнар хисләр,
Йолдызлы зәңгәр кичләр.
Кошлар кебек моңнар түгеп
Уенга чыга яшьләр.
Йортым минем
Алтын куллы авылдашлар ашыгалар,
Инде әзер, бизәп куйган кашагалар.
Баскычлары иркен, текә, биек,
Кызым көлә: «Монда ничек меним диеп?»
