Хушлашулар авыр шул
Аһ, өзелә бит үзәкләр,
Казлар оча каңгылдап.
Җилләр кисә канатларын,
Оча каурый зың — зыңлап.
yun_11
Тургай (беренче вариант)
Сайрый тургай, сайрый тургай,
Баласын җуйган бугай.
Баласын җуйган тургайдай,
Ник моңаям мин болай?
Тургай (дүртенче вариант)
Йомшак нурлар сибә-сибә килә май,
Яшел киемнәрен кия киң тугай.
«Сагынып кайттым туган үскән илне» — дип,
Киң тугайда канат кага бер тургай.
Тургай (икенче вариант)
Көзге салкын җилләр искәч,
Әйткән идем тургайга:
Яз килгәндә, хәбәр китер,
Юлың безнең уңайга,
Юлың безнең уңайга.
Тургай (өченче вариант)
Тургай, тургай, син очасың,
Искән җилгә салып канатың,
Синең кебек оча алмадым,
Карасам да җирдә гел ятып.
Торналар киткән чакта
Безне ташлап еракка,
Торналар киткән чакта.
Саубуллашу тавышлары,
Әллә ниләр уйлата.
Торналар (икенче вариант)
Торналарны озатып калдым,
Ак каенга сөялеп,
Тагын бер җәй үтеп бара
Торналарга ияреп.
Торналарым китеп бара
Киек каз юлы белән,
Яшьлегемне озатып барам
Торналар җыры белән.
Сәлам әйтегезче, кошкайлар!
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Сыерчыклар оча
Сыерчыклар оча. Оялар кала,
Балалары канат ныгытса.
Ата йорты моңсу булып кала,
Балалары китеп югалса.
Сыерчыклар
Өметем өзелгәч,
Кайгыдан түзмәдем,
Ни эшләргә белми,
Киңәшче эзләдем.
