Хатлар көтәм
Ләйсән яңгыр көткән җиргә охшап, иркәм,
Түземсезлек белән синнән хатлар көтәм.
Ләйсән яңгыр көткән җиргә охшап, иркәм,
Түземсезлек белән синнән хатлар көтәм.
«Бәхетлесен ме?» — дип, сорама,
Hәр килгән көнемнә куанам,
Иң бәхетлесе мин доньяда,
Кош баласыдай сиңа талпынам.
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Тәрәзәмнән бер-бер артлы оча
Телефон, сәгатем һәм китаплар.
Оча язылып бетмәгән җырлар
Һәм каядыр югалган минутлар.
Бар иде бит саф хис, чын мәхаббәт,
Бар иде әкияттәй матурлык.
Дөнья инде хәзер күптән нәфрәт,
Ә күңелдә күптән кара бушлык.
Сөйгәнем син күрәсеңме
Күкләремдә ай тулганын?
Бәгырем ишетәсеңме
Йөрәгемдә җыр тулганын?
Хатлар яздың миңа…
Сыздың, боздың…
Гомереңнең бик кечкенә, гомернең бер өлешен….
Син барыбер, син барыбер минем белән уздың…
Хат язам сиңа, тыңгы табылмый.
Хәлемне аңлап, хәтта шәм елый.
Аяз көннәрдә, яшен яшьнәтеп,
Кайларга киттең?
Төштә күргән кебек булдым,
Төшкә кергән кебек булдың.
Ни күреп калдым икән?
Син гади танышым микән,
Бәхетем, шатлыгым микән,
Сагышым, кайгым микән?
Җилбер-җилбер җил исә,
Гөл сабагын җил кисә.
Җилгә сәлам әйтер идем,
Сөйгәнемә җиткерсә.
Чигүле алъяпкычларың
Бик килешә үзеңә.
Мәрҗән муенсаларыңнан
Нур сибелә йөзеңә.
Әй, гүзәлләрнең гүзәле,
Үзәкләрне өзмәле!
Килдем әле сиңа, иркәм,
Килдем әле, түзмәдем.