Шук малайлар
Үсмер чакта без кичләрен
Атлар көттек яланда.
Бергәләп учак ягулар
Хәтерләрдә һаман да.
Еллар узган, йөрәк тузган,
Шук малайлар кайларда?
Сагынып шушы чакларны
Урап кайтам уйларда.
Үсмер чакта без кичләрен
Атлар көттек яланда.
Бергәләп учак ягулар
Хәтерләрдә һаман да.
Еллар узган, йөрәк тузган,
Шук малайлар кайларда?
Сагынып шушы чакларны
Урап кайтам уйларда.
Онытырга сине теләсәм дә,
Оныталмыйм, нигә, әйтимме?
Шомырт чәчәкләре сине хәтерләтә,
Шомырт чәчәкләре хәтерле.
Шаулама син, Кара диңгез,
Хәтерләтеп үткәннәрне,
Хәтерләтеп сөйгәннәрне
Һәм сөелми киткәннәрне.
Койма буйларында яшел чирәм,
Кычытканнар анда ялангач.
Шул урамнар буйлап, ат-ат уйнап,
Чабып йөргән идек яланбаш.
Ай да бүген мин кайтканны белеп,
Кунып калган сарай башында.
Ул ашыга тәрәзәгә карап.
Сөенчене, сөенчене тизрәк алырга.
Ай нурында икәү су кердек,
Кул тотынып ярдан сикердек.
Колач җәеп җиңдек дулкынны.
Хәтерлисең микән ул төнне?
Күрә күктән көзге кояш:
Боега бер карт чаган.
Бар яфрагын койса да ул,
Оч яфрагын саклаган.
Гашыйк булдым хәтфә болыныңа,
Диңгез кебек бодай кырыңа.
Кайтам әле, шомырт кара күзле
Җилдәй җитез кызыкай кырына.
Якты урамнары,
Чәчәк бураннары,
Тальян моңы китә еракка…
Чаллы сиреньнәре,
Айлы ак төннәре
Сөю бүләк итте йөрәккә.
Исеңдәме, ямьле язда
Сокланыштык йолдызларга.
Тиңдәшләр идек пар былбылларга,
Гашыйклар идек дөньяга.