Туган тел турыңда
Туган телдә һәрбер хисне
Җөмләгә төреп була.
Әйтергә теләгәнеңне
Әйтеп бетереп була.
Туган телдә һәрбер хисне
Җөмләгә төреп була.
Әйтергә теләгәнеңне
Әйтеп бетереп була.
Туган көн төне хыял төнедер,
Уйлыйсың, беләм, янып кемнедер
Үткәнгә кайтсам — хәтер яңара.
Көтәсең бугай… Бәлки, минедер…
Дөньяда син иң кадерлем,
Бердән-берем син минем.
Ниләр генә бүләк итим
Туган көнеңә синең
Салмак кына чайкалабыз
Гомерләр диңгезендә.
Куаныч-шатлык китерсен
Һәрбер туар көн безгә.
Кыздыра җирне ал кояш нуры,
Эсседән тынган кошларның җыры.
Яңгырата кырны, шаулата кырны
Машиналарның армас моторы.
Кайвакыт күп төрле
Уйлардан йөдисең…
Килә бер җир буйлап
Кычкырып йөрисем:
Басуда — арышлар,
Бакчада әнисләр
Өлгерде, торыгыз,
Торыгыз, Алишлар…
Салкыннан куркыпмы торналар, торналар
Җылырак жирләргә очалар, очалар.
Яратмыйм, яратмыйм көзләрне, көзләрне
Тапмагач син киткән эзләрне.
Тормыш дигән алан — чиксез,
Күренми очы-кыры,
Бәхеткәйне эзләгәндә,
Юллар юк шул туп-туры.
Шатлыкларым тугарылып,
Тәгәрмәчләре сынды
Каршылыклар иртә-кичен
Минем юлда шым булды.
Таң нурларын кушып тараганга,
Толымнарың булды микән озын.
Таңда чишмәләрдән су китергән
Авыл кызы бит син, авыл кызы.