Сөбханалла
Өйда бүген зур тантана,
Һәрбер йөздә шатлык яна.
Аяклары җиргә тими —
Биеп йөри ата-ана.
Өйда бүген зур тантана,
Һәрбер йөздә шатлык яна.
Аяклары җиргә тими —
Биеп йөри ата-ана.
Сөмбелә дип матур исем
Кушты икән кем генә?
Сөмбел гөлдән өзлеп төшкән
Чәчәк кебек Сөмбелә.
Яз кайтмасак, көзен кайтырбыз дип,
Әнкәйгә кул биреп тормадык.
Үзебез дә белми, туган җирдә
Соңгы җырыбызны җырладык.
Пар кантлар җилдә каерылды,
Ялгызлыкның беләм салкынын.
Сезнең өчен саклап яшимен мин
Гайлә үчагының ялкынын.
Билен кысып буган, диләр,
Бигрәк уңган, диләр;
Әллә каян күренеп тора —
Солдатта булган, диләр.
«Соңгы чәчәк, соңгы гөлләр», — димә?!.
Тик быелга алар соңгысы…
Кышлар үткәч, яңа язлар килер,
Гөлләрнең дә булыр яңасы.
Ямансулап тыңлыйм елап очкан
Яфракларның серле тавышын.
Көзләр сагышлымы, әллә инде
Ямансумы гомер агышым.
«Мине сөйсәң, бер җыр чыгар!» — дидең
«Йөрәгеңдә матур җыр тусын».
«Тик соңлама, — дидең, — айрылганда
Миңа килер юлың уң булсын».
Соңгы тапкыр кичә көлде дөнья,
Соңгы тапкыр кояш балкыды.
Таң атмады бүген, таң атмады,—
Алды җирне сугыш ялкыны.
Сукыр шагыйръ шигыръ яза,
Өстәлендә шәме юк.
Йоклый бу дип китәләрдер,
Күзлеләрнең гае юк.