Сызла, йөрәк
Сызла, сызла, сызла, күңелем!
Сызла бер туктамыйча,
Сызла айлар, сызла еллар,
Сызла төн йокламыйча!
Песня на букву: С
Суның агышларыдыр
Суның агышларыдыр…
Җилнең кагышларыдыр…
Кайлардан килеп кайларга,
Китеп барышларыдыр.
Сукмаклар чуалган
Сукмаклар чуалган, адреслар югалган,
Эзләргә үләннәр шытканнар.
Тик ялгыз йөрәкләр якын дус кирәккә
Бер-берсен эзләргә чыкканнар.
Сукмагымны оныт, бутама
Көннәремдә син гел уйларымда,
Төннәремдә тагын мин ялгыз.
Язмыш шулай аламы соң үчен,
Мәңге төзәлмәслек бу ялгыш.
Су юлы (икенче вариант)
Әнә кызлар яшь киленгә
Күрсәтәләр су юлын.
Су чайпала, тамчысын да
Түгә күрмә, сылуым!
Станок
Син мени килдең мени шул,
Син мени килдең мени.
Роза гөле өч тармаклы,
Аның берсе син мини.
Аның берсе син мини.
Соңлап килдең
Соңлап килдең урау юллардан,
Киң адашкан аккош шикелле.
Синсез калгач язмыш кителде,
Сагыш йотып еллар үтелде.
Соңлап килгән мәхәббәт (Гөлләр бүләк итәм, ташлама!)
Көзен чәчәк аткан гөл шикелле
Соңлап килде ул чын сөю.
Үткәннәрнең үкенечен уйлап
Җан эрнетә янып-сөю.
Соңлама, кил инде (икенче вариант)
Алып кил миңа язның,
Чәчәкле алсу таңын,
Мәхәббәтнең сафын,
Энҗеләргә хасын,
Алып кил миңа тагын.
Соңлама!
Күңелемдә нурлар, дәртле моңнар —
Йөрәгемне дөрес аңла да,
Гомер язым шау чәчәктә әле —
Сөйгән ярым, кил син, соңлама!
