Сайра, сайра, син сандугач (икенче вариант)
Сайра, сайра, син — сандугач,
Тыңлыйм матур тавышың.
Сине тыңлап таратамын
Эчемдәге сагышым.
Сайра, сайра, син — сандугач,
Тыңлыйм матур тавышың.
Сине тыңлап таратамын
Эчемдәге сагышым.
Сайра, сайра син, сандугач,
Сайра, юат, күңлем ач;
Сайравыңнан җир ямьләнсен,
Чәчәк атсын алмагач.
Сайра, әйдә, сары сандугачым
Өзелеп — өзелеп Сакмар буенда.
Дәртләндереп сайра сандугачым
Син булырсың минем уемда.
Сайра, сайра, канат кагып,
Күккә үрлә син, тургай.
Синең көмеш тавышыңнан
Чыңлап торсын киң тургай.
Ходай миңа сине ярәштергән,
Насыйп итеп үз тиңем.
Инде синсез яши алмам кебек,
Алма бөртегем минем.
Төшләргә кереп син йөдәтмә,
Авыр бит болай да йөрәккә.
Юллар бит бүленгән күптәннән,
Назлы җил исмәс шул үткәннән.
Син — мәхәббәт җырым минем,
Тик бер сине җырлыймын.
Син күз сирпеп карыйсың да
Күңелемне нурлыйсың.
Буран булып сырыласым килә,
Яңгыр булып чылатасым килә,
Моңландырып елатасым килә,
Сагынасым килә, сагынасым килә.
Дулкынланып карыйм басуларга —
Син үстергән алтын бодайга.
Сөясеңме, дип, ник сорыйсың,
Билгеле бит инде болай да.
Очрадың да берчак юлларымда,
Серле генә, балкып, карадың.
Сүнеп бара торган йөрәгемә
Очкын булып төште карашың.
Син дә мине шулай сөярсеңме,
Килә бик нык шуны беләсем.
Ихлас сөю, ихлас хисләр белән
Кочагыңда килә эрисем.