Иң бөек сүз әле әйтелмәгән
Иң бөек сүз әйтелмәгән,
Иң бөек көн әле ул алда.
Килер ул көн, килер иң зур бәйрәм,
Туй ясарбыз шаулап урамда.
Песня на букву: И
Ишмырза (Үткәүел)
Үткәүелкәйләрле дә, ай, үткәндә,
Бер карадым артыма каерылып,
Бер карадым артыма каерылып.
Карамас та идем мин каерылып,
Туган илкәй калды аерылып,
Туган илкәй калды аерылып.
Ишкәкче җыры (өченче вариант)
Агыйделкәйләрне, ай кичкәндә,
Бер җырладым ишкәк ишкәндә,
Бер җырладым, дуслар, бер еладым
Туган илем искә төшкәндә лә.
Исәнлек — зур байлык
Бармак кына авыртса да
Күңел төшә, кәеф юк.
Исәнлекнең кадерен белеп,
Шөкер итеп яшәек.
Иман бирсен Ходай
Бу дөнъяда ни бар үзең белән,
Фаныйлыктан алып китәрлек.
Иман бирсен Ходай зиһенемә,
Мәңгелеккә генә җитәрлек.
Игелекле бала бул
Бу фани дөньяга бер генә килгәнбез,
Китәсе һәркемгә билгеле.
Шуңа үз гомереңне багышла сөюгә,
Пар түгел йөрергә тилмереп.
Ике килми бу гомерләр
Әйдә дускай ал кулыңа
Моң сандыгы гармуның.
Уйна әйдә моңлы көйләр
Сиртеп күңел кылларын.
Изге көзге
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Игенчеләр җыры
Яратам мин, дуслар, яратам
Җәйге таңның алсу нурларын;
Җырлап үтсәм иркен кырларда,
Яңрап кала минем җырларым.
Исәнмесез (икенче вариант)
Мин илемнән килдем сезгә,
Күп сәламнәр тапшырып.
Җырларымны бүләк итәм,
Каршылагыз ашкынып.
