Изге ай
Исәнмесез, дим, дусларым!
Телим сезгә уңышлар.
Җир йөзендә тату яшик,
Юкка чыксын сугышлар.
Исәнмесез, дим, дусларым!
Телим сезгә уңышлар.
Җир йөзендә тату яшик,
Юкка чыксын сугышлар.
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.
Рәхимле-шәфкатьле исемең белән
Башлыйм әле изге эшне, Ходаем!
Ярдәм бирсәң, ният кыласым килә,
Ирадәмне төгәл үтәп чыгаем.
Бар хыялым минем дөньяда,
Ирешергә телим мин аңа,
Утны — суны кичергә дә,
Әзермен мин барысына да.
Иртәнге сихерле юллар,
Тик юллар юанычым,
Барам, табармын шикелле
Сузылган юллар очын.
Ыргый-сикерә ага сулар,
Алга җилә замана.
Җилеп барган аргамактай
Ашыгалар балалар.
Ишелеп уңды чия бакчабызда,
Юксың, әнкәй, авыз итәргә.
Күрше әбиләргә кереп чыктым,
Өлешеңне хәер итәргә.
Кая югалган микән ул моң,
Һавалардан, чишмәләрдән чыккан?
Бер җырларга булмас микән соң,
Яланнарга, сәхрәләргә чыксам?
Кая югала микән ул моң?
Кая югала микән дуслар
Яшь чакларны бергә гөрләп үткән?
Атларыбыз кайда калдылар?
Вәгъдәләрнең тугрылыгы беткән…
Кая югала микән дуслар?..
Ак кар өстендә
Ике эз калган.
Ике сукмакны
Кемнәрдер салган.