Ал кадыйм түшләреңә
Ал кадыйм түшләреңә дә,
Гөл кадыйм түшләреңә.
Былбыл булып гөлләргә кунып,
Керәсен төшләремә.
Ал кадыйм түшләреңә дә,
Гөл кадыйм түшләреңә.
Былбыл булып гөлләргә кунып,
Керәсен төшләремә.
Бакчадагы гөлләремнең
Тамырлары бер генә шул, Зәйнәбем.
Ал булаеммы сиңа,
Гөл булаеммы сиңа,
Ефәк чәчләреңнән сыйпар
Җил булаеммы сиңа?!
«Акъяр» дигән моңлы көйне
Кемнәр уйлап чыгарган?
Җырласам, еларсың кебек,
Керфек очың чыланган.
Очрашу,хушлашу-безнең гомерләр,
Ашыгып,ашкынып үтә мизгелләр.
Акчарлаклар диңгезләрдә гомер урыыйлар,
Дулкыннарда бәхет юрыйлар.
Кама өсләрендә очкан
Акчарлак кебек,
Безнең еллар юллар яра
Үрләргә менеп.
Сөю акчарлагы булып,
Яннарында кагынам.
Тик сиңарга ник мин түгел,
Ә башкалар табылган.
Акчарлаклар очып уйный
Актаныш күлләрендә.
Ул гына яши, елмаеп,
Күңелем түрләрендә.
Йөгереп кенә кердем акланарга,
Күк чәчәктән таҗлар үрергә.
Чәчәкләрдән гүзәл җанкаемны
Языр, бәлки, шунда күрергә.
Сөю килде язгы ташкын булып,
Туңган хисләремне эретеп.
Гөрләвекләр ак томанга тулып,
Кайтыр кошларны ашыктырып.