Җизнәкәй
Кыз: Тәрәзәдән нигә бактың, җизнәкәй?
Егет: Яшь йөрәккә ут яктың, балдызым-ялгызым.
Кыз: Тәрәзәдән нигә бактың, җизнәкәй?
Егет: Яшь йөрәккә ут яктың, балдызым-ялгызым.
Бигърәк авыр дуслар синең арттан,
Яман уйлар уйлап калса да.
Дуслар әйткән авыр сүзләр дә бит,
Йөрәккә ук булып кадала.
Иөгерә-йөгерә җиләк җыйганда,
Карагайлы урман буенда,
Син булырсың минем уемда, Һай!
Җирем, җирем, яшел бишегем син,
Гашыйк түгел сиңа кем генә?
Туган көннән башлап син минеке,
Мин дә синеке бит мәңгегә.
Сагыну-сагышларга
Чара табалмыйча
Авылыма кайткан чагымда,
Үзәкләрне өзеп, яңара яңадан
Мәтрүшкәләр исе җанымда.
Яшь каеннар яфрак ярган таңда
Яшь каендай яп-яшь егетләр.
Ил бурычын иңнәренә асып,
Ут эченә яуга керделәр.
Кайгы-хәсрәт тулы яу ачысы
Телә һаман күпме бәгырьне.
Дүрт ел буе көткән Җиңү таңы
Һәркем өчен изге, кадерле.
Туган ягымда бер күл бар,
Күл эчендә кондыз бар.
Туган якта бер җыр оттым,
Җыр эчендә йолдыз бар.
Җыр эчендә йолдыз булмый,
Җыр эчендә моң була.
Бергә чакның кадерен белик,
Аерылгач соң була.
Авылымның урамнарын түгел,
Чишмәләрен генә сагынам.
Чишмәләргә генә минем саф шатлыгым,
Җырлы минутларым салынган.
Ничек ташлап китим,
Ничек ялгыз итим
Сөн буенда үскән талларны?
Кала чишмәләр дә,
Белмим нишләргә дә —
Ташлап китә алмам аларны.