Җәй айлары
Әрәмәдә, болынлыкта
Батыр егет, киң сулап,
Чалгы тотып печән чаба,
Җанкай-җанашын уйлап.
Әрәмәдә, болынлыкта
Батыр егет, киң сулап,
Чалгы тотып печән чаба,
Җанкай-җанашын уйлап.
Зәңгәр күлнең яшел камышлары,
Сезнең янга килдем тагын мин.
Сез — минем иң якын сердәшләрем,
Җырчылары яшьлек таңымның.
Җылы буран, җылы буран
Бер көчәя, бер тына шул,
Бер көчәя, бер тына.
Әллә ул күкелдә шулай,
Әллә шулай чынында.
Таң нурына тиңлим күзләреңнне
Төшләремдә җырым уята.
Җиләк пешкән тауның итәгендә,
Әллә томан, әллә моң ята.
Сагыштан саргайганнарга
Кайгырып көн-төннәрен.
Илтегез, җитез җилләрем.
Хуш исләрен гөлләрнең.
Урап-урап карлар күмә
Кышның озын юлларын,
Чың-чың итә, җил тузгыта
Җиз кыңгырау моңнарын.
Кайталмадым авылыма
Әнкәм көткән чагында.
Кайталмадым, кайтмадым шул,
Ачы сагыш җанымда.
Туктагандай булды, сине җуйгач,
Дәрт-көч ташып торган йөрәгем.
Сизсәң иде, күрсәң иде, балам,
Әнкәеңнең ничек түзгәнен.
Өстәл тулды ризык белән —
Барысы да кайтты бүген.
Җиде бала җыя табын:
—Әнкәй, утыр, үзем, үзем…
Башын иеп бишек тирбәткәндә
Сүзсез генә нидер уйладың.
Нинди уйлар иде күңелеңдә?
Нинди моңнарыңны көйләдең?
Синең моңлы матур тавышыңда
Җылы таба идем күңелгә.
Бик сагындым бишек җырларыңны
Җырла әнкәй, җырла бер генә.