Урман юлы
Урман юлы куе үлән,
Һәр ягы карамалы.
Күзләреңне бер тутырып,
Өздереп карама әле.
Күңелемнең нык ярсыган,
Моңга сусаган мәле,
Сагышларымны таратып
Бер җырлап алыйм әле.
Марат Гобәйдуллин
Тик син диеп тибә йөрәгем
Күз яшьләрең һич тә түгелмәсен,
Онытты дип мине сөйгәнем.
Үзәкләрең, иркәм, өзелмәсен,
Тик син диеп тибә йөрәгем.
Табалсаң
Бөркет булып, очып кара әле,
Син, тауларда мине табалсаң…
Кояш нуры булып үрел әле,
Яраларым әгәр ябалсаң…
Сөю кадере
Көтмәгәндә килгән сөю безне
Кавыштырды яшьлек таңында.
Назлар тулы күз карашың
Шифа була моңлы җаныма.
Сүрелмәс җырым син (өченче вариант)
Юлыма чыгасың,
Кулларың сузасың,
Оныттың, кадерлем, дисең дә.
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә, исемдә.
Сүнмәс тойгылар
Тормышның серләрен ачканда,
Язмышның бормалы юлында.
Ашкынып, яшәргә ашыктым —
Уйладым мәхәббәт турында.
Синнән икән
Шатлыкларым синнән булган икән,
Синнән килгән миңа яктылык.
Сине уйлый-уйлый бу дөньяда
Эшләгәнмен күпме яхшылык!..
Син янымда булмагач
Очраштык без таң атканда,
Ямьле Идел буенда.
Бер-беребезгә вәгъдә бирдек
Мәңге бергә булырга.
Мин бүген дә сине сагындым
Язның моңсулыгын сылтау итеп,
Мин бүген дә сине сагындым.
Җилләр булып исте хатирәләр —
Җилдә учак булып кабындым.
Күрешербез (икенче вариант)
Күңелемнең түрләрендә
Туган иң матур хисләр
Әйтелмәде әле сиңа —
Табалмыйм кирәк сүзләр.
