Күзгә никтер йокы керми һаман
Күзгә никтер йокы керми һаман,
Сәбәбе ни, һич тә белмимен.
Айлы төндә карап йолдызларга,
Иң яктысын гына эзлимен.
Күзгә никтер йокы керми һаман,
Сәбәбе ни, һич тә белмимен.
Айлы төндә карап йолдызларга,
Иң яктысын гына эзлимен.
Көтмәгәндә килеп син кушылдың
Күңелемдәге моңлы җырларыма.
Синең белән җырым әверелде
Болындагы чәчкә чыңнарына.
Җәйләр җиткәч, авылларга
Кайта кунак кызлары.
Шул кызларны күзләп йөри
Егетнең асыллары.
Синең белән аерылганнан бирле
Телим гөлгә бүтән үрелмәскә, —
Безне таныштырган алсу гөлчәчәкләр
Кичермәсләр төсле, кичермәсләр.
Гөлчәчәкле болында
Танышкан идек.
Бер-беребездән вәгъдәләр
Алышкан идек.
Авылымда чибәрләр күп,
Барысы да бер дигән.
Күңелемдә тик син генә
Кара кашым — Гөлгенәм.
Очраттым мин сине яшьлегем язында,
Ургылып ташыган дәрьяның ярында.
Шул язда кабынды беренче ярату.
Хисләрдәй ашкынып ташыды язгы су…
Урамнар тын, ява беренче кар
Иңнәреңә синең, чәчеңә.
Бөтен дөнья ямьле, ләкин никтер
Күзләреңдә ачы яшь кенә.
Яз чәчәге умырзая кебек
Моңаясың нигә назлы гөлем?
Күрәсеңме, тормыш нинди ямьле,
Яшик, әйдә, җырлап, биеп, көлеп!
Гомерләр катлаулы,
Була төрле чагы.
Кайчак моңсу мәле,
Куаныч, шатлыгы.