Фатыйма
Энҗе-мәрҗән сүзләр тезәм
Сиңа язган хатыма.
Аңла Син, аңла, бәгырем,
Йөрәгемне, Фатыйма.
Энҗе-мәрҗән сүзләр тезәм
Сиңа язган хатыма.
Аңла Син, аңла, бәгырем,
Йөрәгемне, Фатыйма.
Киек казлар очкан чакта
Үзем генә санадым.
Юлларыбыз аерылганын
Гомер узгач аңладым.
Тыңларсыңмы яшьлек хисләремне,
Җырларыма кушып җырласам?
Каршы төшмәссеңме, йөрәгеңне
Мәхәббәтем белән чорнасам?
Чулман өсте ак томан,
Җандагы сагыш сыман.
Сине уйлыйм, сагынам,
Бер ярсынам, бер тынам.
Бу дөньяда бүген тик икәү без
Хуҗа булдык авыл төненә.
Мәхәббәтнең изге шаһитлары
Зифа талы белән күл генә.
Бар кешенең күзе синдә,
Сабан туе гүзәле.
Бүген сине күзәтерләр,
Мең карашка түз әле.
Диңгезнең дә була төрле чагы.
Бер давыллап ала, бер тына,
Раушаниям, бәгырем,
Бер давыллап ала, бер тына,
Күңелләрем сиңа омтыла,
Күңелләрем сиңа омтыла.
Дусларым, сез беләсезме,
Дүрткүз белән Йомгакны?
Берсе — эт, ә берсе — песи,
Дус яшиләр шулчаклы!
Бергә сөт эчәләр алар,
Бергә шулпа ашыйлар.
Ә аннан соң бер ояда
Рәхәтләнеп йоклыйлар.
Кыш җитте диеп кайгырмыйк,
Кышлар мәңгелек түгел.
Кышлар мәгелек түгел, дип
Җырлыйк әле бүген дә.
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.