Кошларым
Кайткан кошларым, кабат китмәгез,
Ерак илләрдә иркен, димәгез.
Туган ил ямьле, сулары тәмле,
Сызылып аткан таңнары ямьле.
Кайткан кошларым, кабат китмәгез,
Ерак илләрдә иркен, димәгез.
Туган ил ямьле, сулары тәмле,
Сызылып аткан таңнары ямьле.
Күл буенда йөрдем мин,
Балачагымны эзләп:
Су төбендә — яшел үлән,
Яр читендә — су тездән.
Мамадышның һәр урамы
Нөкърәткә алып төшә.
Су керергә ашыгамы —
Каеннар йөгерешә.
Кошлар сайраудан туктагач,
Алтын көзләр дә җитә.
Якынайган көзге туйлар,
Кыз күңелен җилкетә.
Озындыр урамнары,
Каршыда урманнары.
Урманнардан ишетелә
Күке кычкырганнары.
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.
Сирпеп карап үзәкләрне өзде
Сагыш тулы моңсу күзләрең.
Каеннарга сарган мәхәббәтем
Өзелеп көтә сине, гүзәлем.
Сандугач суга сусаган,
Эчалмый гөлләр чыгын.
Коела көмеш чыклары,
Таңнарда җилләр чыгып.
Әллә инде яшьлек кабатланмас,
Кире кайтмас гүзәл чор микән?
Искә төшкән саен, бәгырьләрне,
Үзәкләрне өзәр җыр микән?
Миңа карап күзләремнең
Нурлаганын күрсә таң,
Әй, нурланганын күрсә таң,
Таң нурларын үбәр идем
Күземнән чагылганда,
Таңны моңга күмәр идем
Чулпаным кабынганда,
Таңны моңга күмәр идем
Чулпаным кабынганда,
Әй, чулпаным кабынганда.