Төшләремә керә алан
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
Килмә, дидем, син килдең —
Бер дә сабыр итмәдең.
Диңгез уртасында күргәч,
Каршы якка итмәдең.
Диңгез уртасында күргәч,
Каршы якка итмәдең.
Мин чит кеше синең язмышымда,
Синең тормышыңда — мин хата!
Һаман башын иеп бара бирәм,
Каһәрләнгән тормыш юлында.
Елар яшем күзләремдә көйгән инде,
Тойгы хисем күңелемдә үлгән инде.
Үкенүсез, әрнүләрсез китәм синнән,
Сүзсез генә горур башын күтәрәм дә.
Синең хакта яшьлек хәтирәсе
Гомер җибен сүтә киредән.
Еллар аша сиңа эндәшәм мин:
Үрмә гөлләр утырттым мин
Зәңгәр Идел ярында.
Гөрләп торсын диеп тормыш
Тагын, тагын, тагын да.
Дулкынланып карыйм басуларга —
Син үстергән алтын бодайга.
Сөясеңме, дип, ник сорыйсың,
Билгеле бит инде болай да.
Сиңа булган сөюемнән
Йөри идем тилмереп.
Бу дөнъяның бар бәхетен
Тик синдә генә күреп.
Тик синдә генә күреп.
Сөю бирдең һәм мин шашып,
Кояшлы җырлар яздым.
Күкләргә шатлык өләшеп,
Гел җырлап торды сазым.
Тугайдагы гөлләр сымак
Табигать ямьнәребез,
Сөмбелем, җан гөлем.