Сиңа гына әйтер сүзем бар

Киттең дә син, никтер югалдың,
Белмим, иркәм, кая юл алдың.
Бәхетлеме соң син, түгелме,
Шул бер сорау борчый күңелне.

Синсез язлар миңа кирәк түгел

Язларны мин көтеп ала идем:
Якты нурлар, гөлләр чоры яз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.
Ялгыз калган моңсу минем җанга
Язгы җилләр назы гына аз.

Сине уйлап янам

Җәйләүләрдә тугай,
Тугайларда тургай
Җилләргә лә каршы баралмый,
Сине уйлап янам,
Ник килмисең һаман,
Күңелем эзли сине, табалмый.

Син — минем кешем!

Син — минем язым,
Син — иң тәүге назым,
Умырзаялай балкыган талым.
Син — умырзаялай балкыган талым,
Син — минем язым!

Ник очрашты тагын безнең юллар

Нәрсә булды безгә, әй дускаем,
Ни аерды безне, аңламыйм?
Айрылышты уйлар, ераклашты юллар,
Ну сорауга җавап табалмыйм.