Каеннар янында
Нинди утта янганымны
Үзем генә белимме мин?
Нишләргә дип, киңәш сорап
Каеннарга киләмме (сөйлимме) мин?
Нинди утта янганымны
Үзем генә белимме мин?
Нишләргә дип, киңәш сорап
Каеннарга киләмме (сөйлимме) мин?
Күктән кояш бүләк иттеләрме —
Шатлыгыма тамам исердем.
“Мин бәхетле!”— диеп, ҡайта-ҡайта
“Мин бәхетле!”— диеп,
Кабатлыймын синең исемеңне!
Ачылмаган бөреләргә
Бу мәхәббәт тиң икән.
Ачылмаган язгы бөре,
Әллә инде син микән?!
Акылыма куштым: уйламаска
Синең хакта башка бер генә.
Хәтеремә куштым: исләмәскә,
Үткән калсын булып сер генә.
Мәктәпкә килгәндә
Тап булдың юлыма.
Елмаеп карадың,
Кагылдың кулыма.
Ни сәбәпле мине яратасың, дип
Сорама син, кабат сорама.
Сине гашыйк иткән сәбәпләр эзләп,
Йөзләремә сынап карама.
Кайвакытта кояш кыздырса да,
Яңгыр яуса, җир дә сусамый.
Минем йөрәк синең ялкыныңда
Януыннан бер дә бушамый.
Хисләремне әйтеп бирер өчен,
Нинди сүзләр әйтеп табырга.
Утыр әле, иркәм, яннарыма,
Таң җилләре безне иркәләр.
Кабатланыр сөю сүзләре дә,
Кабатламас тик бу иртәләр.
Төшләреңә синең керәм,
Тетрәндерәм күңелне.
Әнә, керфек очына
Тагы да чык эленде,
Төшләреңә синең керәм.