Аккошлар нигә моңсу?
Аккошлар нигә моңсулар?
Әллә китәләр микән?
Язлар, җәйләр нигә шулай,
Бик тиз үтәләр икән?
Аккошлар нигә моңсулар?
Әллә китәләр микән?
Язлар, җәйләр нигә шулай,
Бик тиз үтәләр икән?
Каурый-каурый канат кош булсам да,
Мин сандугач-былбыл түгелмен.
Былбыл тавышы кебек тавышым да юк,
Ә шулай да җырлый күңелем.
Дулкынлана, шаулый ак каен
Толымнарын җилгә туздыра.
Ботагына аның кәкүк кунып,
Ялгызлыкта гомер уздыра.
Тик мин генә кәкүк моңын тыңлап
Моңсулана кәкүк каенда.
Син шул каен булсаң, кәкүк булып
Калыр идең шушы каенда.
Акчарлак канат кага,
Идел тын гына ага.
Акчарлактай ак шәһәрем
Карый елгага.
Үткән еллар, гасырлар,
Шаулаган усал чорлар.
Акчарлаклар елавыдай
Ул җырлар.
Су буйлары каз үләне,
Кайда икән казлары?
Чит җирләрдә онытканмы
Туган якның язларын?
Кая барма — җирдә матурлыклар,
Без — шул Җирдә туып үскәннәр.
Безгә кадәр, безгә кадәр дә бит
Җиргә күпме килеп киткәннәр.
«Үзең һәрчак кояш», — дисез дә,
Белмисез күңелдә ни барын.
Дусларга табам мин җылы сүз,
Башымнан ашса да үз кайгым.
Сез дә минем кебек үзгәргәнсез,
Сез дә минем кебек арыгансыз.
Сез дә минем кебек кош сайравын,
Тыңлый-тыңлый телсез калгансыз.
Карлар ява ишеп-ишеп,
Мин сузам учларымны.
Ак төсләрдә генә күрәм
Барасы юлларымны.
Йолдыз ява өстебезгә,
Йолдыз ява ишелеп
Ишетәсеңме, бәхет кага
Сөюебез ишеген
Сөюебез ишеген.