Оныт мине…
Оныт мине әгәр булдыралсаң,
Оныт сине өзелеп сөйгәнне.
Киткән юлларыңнан күз алалмый
Кайтыр микән диеп көйгәнне
Оныт, оныт сине сөйгәнне.
Композиторы на букву: Н
Озата кил
Сайра, сайра, сандугачым,
чиртмә-чиртмә талларында;
хыялыйлар иткән идең
мине яшьлек таңнарымда.
Каенлыкта
Минем ялгыз сәфәремне
Көз каршылый кабынып.
Сары яфрак асларында
Сукмак калган ябылып.
Уртак яр кирәкми
Язлар белән бергә,
Керсез мәхәббәтем,
Ялындырмый гына кил инде.
Хисләр ташый ярдан,
Мөлдерәмә күңел,
Йөрәк көтә сине, бел инде.
Тик синнән аермасын (беренче вариант)
Бу дөньяда син булмасаң,
Кемне яратыр идем?
Шатлык, кайгы-сагышымны
Ничек таратыр идем?
Ташкын (Агыйделкәй ташкан)
Агыйделкәй ташкан,
Ярларыннан ашкан,
Үзәннәрне күмгән язгы су.
Күкрәп язлар килә,
Күктә кояш көлә,
Тик нигә соң һаман ямансу (Тик нигәдер миңа ямансу)?
Табыштык
Йөри идек япа-ялгыз,
Ике йөрәк яртышар.
Уратты да юлыбызны
Парлы итте язмышлар.
Сөю китми
Ашкына поезд, ашкына,
Каршы килә яшел кыр.
Әй сөюем, олы юлдай,
Мине үзеңә чакыр.
Сөйгәнемә сәлам әйтегез (беренче вариант)
Ак каеннар арасыннан үтәм,
Карлы юллар аклык өләшә.
Ул чагында кала иде эзләр
Минем эзләр белән янәшә.
Соңлап килгән мәхәббәт (Гөлләр бүләк итәм, ташлама!)
Көзен чәчәк аткан гөл шикелле
Соңлап килде ул чын сөю.
Үткәннәрнең үкенечен уйлап
Җан эрнетә янып-сөю.
