Ир егетнең яшен санамыйлар
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.
Ак яурынлы бөркетләргә канат нигә,
Гизәр өчен зәңгәр күкте буйдан-буйга?
Язмыш кыналары шуллдыр бөркетле затның
Җан гынасы әле утта, әле уйда.
Ватылды язмышлар,
Ватылды — ялганмый.
Төзәтеп булыр, дип
Күңелне алдама.
Без яшь чакта күк йолдызлы,
Ә таңнар алсу иде.
Төннәр кыска юллар җиңел,
Язлар гел ярсу иде.
Ак болытлар агыласыз,
Кай тарафка юл алып,
Кайда болай ашыгасыз,
Һавадан юллар табып.
Кайда алып бара сезне,
Озын һава юллары,
Каршылыймы иртән сезне,
Алсу кояш нурлары.
Сиңа багышлап мин,
Җыр эзләдем
Сиңа булган җырым йөрәктә
Бакчаларда кереп гөл күзләдем
Шул җыр булсын,
Шул җыр булсын
Шул җыр булсын сиңа бүләккә
Көтмәгәндә чәчәкләрне каплады кар,
Дөнья булгач, мындый хәлнең булганнары бар.
Минем дә бит бураннарда адашканым бар,
Өшегәндә җан җылытыр туганнарым бар.
Шәһәр йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, заводлар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Их, гармуннар уйный белсәм,
Моңлы җыр сузар идем.
Моңсызларга моңнар биреп,
Бер җырлап узар идем.
Начар егеттән түгелмен,
Сөйгәнем дә бер дигән,
Тик көнләшәм азырак кына
Гармунчы Галәвидән.
Әйдә дуслар, җырлыйк әле,
Уйнаган гармуннарга.
Ал чәчәк кебек яшик без,
Бирешмик кайгыларга.