Ялгызларны кемнәр яратыр? (Ялгыз парлылар)
Безнең гомер шулай корылган:
Бәхетләргә сөю уралган.
Парлыларга ап-ак мәхәббәт
Толым-толым итеп үрелгән.
Безнең гомер шулай корылган:
Бәхетләргә сөю уралган.
Парлыларга ап-ак мәхәббәт
Толым-толым итеп үрелгән.
Күпме яшереп була инде
Сиңа булган хисләрне?
Сине сагынып, моңсуланып,
Үткәргән бу кичләрне.
Юлларыбыз аерылган,
Канатларым каерылган.
Җир өстенә энҗе карлар ява,
Күңелләрем хискә уралган.
Мәхаббәттән шашып икәү генә,
Йөри идек шулай урамнан.
Төшләремә энҗе карлар керә,
Безнең эздән сукмак салынган.
Тал кызларын хәтта көнләштереп,
Үтә идек чишмә ярыннан.
Чәк-чәк белән чәй эчкәндә
Чак-чак мине үпмәдең,
Үптермәгәч, үпкәләдең
Чак-чак кайтып китмәдең.
Гөлбакчама килеп
Матур кош кунды…
Күзәттем мин оны сокланып…
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Каерылып миңа карый-карый,
Кыр казлары оча, җай гына.
Өнемдә дә оча, төшемдә дә оча,
Синең якка, синең яныңа!
Моң тирбәлә күкләр киңлегендә,
Кошлар китә ерак җирләргә,
Чылбыр-чылбыр булып кошлар китә
Тирәкләре яшел илләргә.
Тәрәзәләр өйнең күзе
Өйләр яулыклы әни
Туган йортка кайтсам мәнә
Туган йортка кайтсам мәнә
Йөрәгемдә әллә ни?
Кыр казлары очып үтте,
Парсыз алар — санадым.
«Кая китте берегез?» — дип
Үзләреннән сорадым.
Бер каз моңсу тавыш бирде:
«Киткән инде алты пар.
Беребезне, минем дустны
Кичә алып алдылар».