Саумы, Саба-йорт
Саба җилләре исә таңнарда,
Сандугачлары сайрый талларда.
Казан артында — моңлы төбәктә
Чишмә җырлары чыңлый йөрәктә.
Саба җилләре исә таңнарда,
Сандугачлары сайрый талларда.
Казан артында — моңлы төбәктә
Чишмә җырлары чыңлый йөрәктә.
Китәм инде сабуллашым диеп,
Урал итәгенә утырдым.
Китмә дигән, җырым ишеттем мин,
Урал тауы, туган йортымның.
Койма буйларында яшел чирәм,
Кычытканнар анда ялангач.
Шул урамнар буйлап, ат-ат уйнап,
Чабып йөргән идек яланбаш.
Кыңгыраулы юргалар кебек
Чыңлап узды яшьлек елларым.
Ят таңнарга омтылды күңел,
Үз бәхетем читтән юлладым.
Урау-урау юллардан кайтып киләм ашкынып,
Кисәк-кисәк юлларда торып калган яшьлегем.
Безне аерган юллар кабат очраштырырлар,
Озатып калган каеннар бердәм шаулап торырлар.
Синең назлы күз карашың,
Ярымайдай кыйгач кашың
Мәңге яши минем күңелдә.
Чишмә кебек саф тавышың,
Әйтерсең лә язгы ташкын,
Ургып керде йөрәк түренә.
Яратамын дияргә дә куркам.
Мин яратмыйм, дисәң — нишләргә?
Синең хакта һаман уйлаганда
Сине күрәм, сине төшләрдә.
Иркәм йөргән серле бакчалардан
Кызыл чәчәк алып кулыма,
Мәхәббәткә юрап таҗын өзәм,
Сибә киләм аның юлына.
Чәчлремне йомшак җилләр сыйпый,
Ул җилләрдә синең назларың,
Йөрәгемә яңа сулыш бирә,
Синең бүләк иткән язларың.
Сиңа гашыйк булуларым
Түгелдер юкка гына.
Яндыр мине, бәгырькәем,
Мәхәббәт утларында!