Тузганаклар
Болын тулы моңсу тузганаклар,
Әйтерсең лә келәм җәйгәннәр.
Күз алдыма килә, төшләремә керә,
Икәү бергә йөргән җәйләүләр.
Болын тулы моңсу тузганаклар,
Әйтерсең лә келәм җәйгәннәр.
Күз алдыма килә, төшләремә керә,
Икәү бергә йөргән җәйләүләр.
Тугайлардан чәчәк җыйдым,
Өзмәдем сарыларын.
Тик син килеп бүләк иттең
Яз умырзаяларын.
Сез икеүне хак язмышның
Ак юлы таныштыдҙы,
Тату ярлар булсыннар, дип,
Үз оясын корсыннар, дип,
Мәхәббәт кавыштырды!
Мин — асыл егетләрнең берсе,
Миндәй ирләр бүген бик аз, белче,
Үзем уңган, үзем булган, күрче,
Бәхетле итәрмен сине, килче.
Иртән кәһүә китерермен,
Мерседеста гына йөртермен.
Гомерем дә жәл түгел сиңа,
Йөрәккәем яна!
Кулларымда — ике чәчкә,
Синең биргән бүләгең.
Әйтче, иркәм, моның белән
Ни әйтергә теләдең?
Бер кызны күрдем дә яраттым,
Елмаеп үземә караттым.
Аңа унбиш яшь, миңа унҗиде,
Күзләре миңа «яратам», диде.
Чишмә җырлый,
Чалгы чыңлый,
Сулыр һава бал гына;
Бел кадерен җәйләреңнең,
Бел кадерен җәйләреңнең,
Җәй — кәккүкле таң гына,
Җәй — кәккүкле таң гына, таң гына.
Алтын туйлы бәйрәм бүген,
Дуслар җыелган бергә.
Уйларым китә әйләнеп
Үткән озын гомергә.
Яулык болгый ераклардан,
Яшьлегем тирәкләре.
Хәтерләтеп үтәннәрне
Җилкетә йөрәкләрне.
Җиңү көне! Бик ерак иде даны,
Гомер биреп яулап алдык без аны.
Утлы көлдән калкып кабындык кына,
Без бу көнне якынайту хакына.
Бер сыздырып җибәр әле,
Кулларыңда гармуның.
Күңелгә сеңгән көйләрнең.
Онытыласы юк аның.