Сагынам да кайтам, туган ягым
Сагынам да кайтам, туган ягым,
Күңел моңсулана киткәндә.
Әллә хушлашканда шулай авыр,
Әллә очрашуны көткәндә,
Күңел моңсулана киткәндә.
Сагынам да кайтам, туган ягым,
Күңел моңсулана киткәндә.
Әллә хушлашканда шулай авыр,
Әллә очрашуны көткәндә,
Күңел моңсулана киткәндә.
Сәгать суга гомер үтә дип
Борчылырга урын тар әле
Бергәләп иңне иңгә куеп
Бик күп эшләр бар әле
Бергә үтәр юллар бар әле
Бергә җырлар җырлар бар әле
Кошлар сайравын тыңлый, тыңлый
Атар таңнар бар әле!
Ак тулпарым, җитез, җитез ак тулпарым
Очкын сибәр җиргә көмеш дагалар,
Хыялдагы әкият, әкият илләренә
Илтсен әле илтсен мине Ак тулпар!
Әтнә борынгы булса да,
Иске диеп әйтмәгез.
Яңа юлга алып чыктык,
Яңарачак Әтнәбез.
Әкрен генә Идел дулкынында
Ай тирбәлә, кояш чайкала;
Киң җәелеп фәннәр кочагында
Үсә Казан — нурга бай кала.
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Яшьлек дигән илләр кайсы якта,
Әйтеп бирче миңа искән җил.
Туып үскән җирләремне беләм,
Туып үскән җирләремне беләм,
Белмим, кайда яшьлек дигән ил.
Очкан кошым бәлки син әйтерсең,
Яшьлек дигән илләр кай якта?
Ялан аяк йөгереп кайтыр идем
Юллар булса, әгәр шул якка.
Төпсез күзләреңә карыйм
Яратам диеп
Сине генә, сине генә
Яшимен сөеп!
Йөрәгемнән чыккан хисләр
Тәүге хисләрем
Күкрәгемә кысып-кысып
Сөеп иркәлим!
Тормыш сукмаклары сикәлтәле,
Ярсый җилләр, була давыл да.
Сагышлардан җаным әрнегәндә
Ярый әле син бар янымда.
— Сагындым, — дип, иңнәреңә
Сарылыр чакларым бар.
Күз сирпесәң шатлык булып
Кабыныр чакларым бар.